ایام ولادت پیامبر رحمت و مهربانی حضرت محمدبن عبدالله (ص) است و در این دنیای وانفسا که غرور و تکبر عالم و آدم رو فراگرفته و هرکسی به کوچکترین پست و مقامی میرسد انگار از دماغ فیل افتاده و کسی رو تحویل نمی گیرد ، یکمی ثروتش زیاد میشود کسی رو نگاه نمی کندو خلاصه بعدازاینکه واردمجلس گردیدهمه رافراموش میکندو. . .

آری

ماپیروان پیامبری هستیم که اینگونه درمیان امتش میزیسته است.

 پيامبر صلى اللّه عليه و اله با همه بلندى مقامش ، سخت متواضع بود،  ابن عامر گويد: پيامبر صلى اللّه عليه و اله را ديدم درحالی که رمى جمره را انجام مى داد سوار بر ناقه بورى بود، نه آن را مى زد و نه هى مى كرد و نه زودباش مى گفت .  هرگاه بر الاغ سوار مى شد؛ زيراندازش پارچه اى بود، با اين حال يك نفر را هم در ترك خود سوار مى كرد.

 به عيادت بيماران مى رفت ، تشييع جنازه مى فرمود و دعوت بردگان را اجابت مى كرد.  كفش و جامه اش را وصله مى زد و در خانه با خانواده در كارهاى مورد نيازشان همكارى مى كرد.  اصحاب آن حضرت چون مى دانستند ناراحت مى شود براى او از جا بلند نمى شدند. وقتى كه از كنار كودكان عبور مى كرد به آنها سلام مى داد. 

.......